ครั้งนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตที่โดนบอกเลิก พร้อมกับความเจ็บปวดที่แสนจะบรรยายออกมาเป็นคำพูด
แต่ในความเจ็บปวดนั้น เพื่อนแท้ที่สุดในชีวิตก็เข้ามา....รับความเจ็บปวดเหล่านี้ด้วยเช่นกัน

คนที่เรารัก ถึงแม้เขาจะขอเดินจากเราไป เราก็ยอมปล่อยเขาไป เพราะเขาเลือกเอง
รักมากมาย ความผูกพันธ์เกือบ 4 ปี ไม่ได้ช่วยอะไรเลยสำหรับเขา เราเป็นแค่คนอื่น
ภายใน 5 วันที่เขาเจอคนใหม่ เราเองกลับไม่เหลือใครเลย

เพื่อนที่มาแบ่งปันความทุกข์ในครั้งนี้
เอิง   :  ขอบคุณนะที่รับฟัง ที่ปลอบใจ เราขอโทษที่เอิงต้องทนฟังเรื่องราวของเรา
          ทั้งๆที่เอิงก็เหนื่อยกับงาน ไม่รู้จะตอบแทนเอิงยังงัยกับสิ่งที่เอิงทำในครั้งนี้
          ขอโทษที่ร้องไห้ให้เอิงรับรู้ ขอโทษที่เราอ่อนแอเกินไปจริงๆ ขอบคุณที่ยังอยู่กับเรา
พี่ปลา : อ๊อฟรู้ว่าพี่เป็นห่วงน้องชายคนนี้มาก ขอโทษที่อ๊อฟอ่อนแอในวันนี้ ขอโทษที่
         เล่าไดไม่หมดทุกอย่าง ขอบคุณพี่นะที่รักและเป็นห่วงร้องไห้ไปกับน้องชายคนนี้
         ทั้งๆที่เรารู้จักกันแค่ 1 ปีกว่าเท่านั้นเอง
พี่ตี๋    : ขอบคุณที่ห่วงอ๊อฟมาก ขอบคุณที่พี่ไปเป็นเพื่อนไปเอาของบ้านคนที่อ๊อฟรัก
          ขอบคุณที่ไม่ทิ้งอ๊อฟให้ไปคนเดียว เพราะอ๊อฟคงไม่กลับบ้าน ขอบคุณที่พี่
          ไม่ทิ้งน้อง แต่พาน้องมาส่งถึงบ้านรอจนน้องเข้าบ้าน พี่เป็นเจ้านายอ๊อฟนะ
         แต่พี่ทำมากกว่าหน้าที่ ขอบคุณที่พี่รักอ๊อฟนะครับ รักอ๊อฟเหมือนน้องชาย
         ไม่ใช่แค่ลูกน้อง
พี่อุ๊   : ขอบคุณที่พี่เตือนสติ ขอบคุณที่พี่ปลอบใจ ให้อ๊อฟนั้งร้องไห้จนหาย ขอบคุณที่พี่

         ห่วงอ๊อฟมากนะครับ อ๊อฟขอโทษที่วันนี้อ๊อฟทำงานได้ไม่ดีเลย แย่มากๆ

        พี่เป็นเจ้านายใหญ่ของอ๊อฟ ปรับเงินเดือนให้ แต่พี่ก้ไม่ได้สนใจ กลับแคร์ความรู้สึกอ๊อฟ

        มากกว่าคนอ๊อฟรักจะแคร์ซ่ะอีก ขอบคุณที่พี่เข้าใจ

ขอบคุณเอิงและพวกพี่ๆทั้งสามคนมากๆๆนะครับที่เป็นห่วงอ๊อฟ  พยายามให้อ๊อฟเดิอนต่อไป
สู้ต่อไป สัญญานะครับว่าจะกลับมาเป็นคนเดิให้เร็วที่สุด แต่ไม่รู้เมื่อไร ขอเวลานะครับ
เจ็บจริงๆๆ เป็นบทเรียนราคาแพงที่สุดในชีวิตของอ๊อฟเลย ไม่เคยมีใครทำได้เจ็บเท่านี้

ให้อภัยนะไม่ถือโกรธ ความรักชองเรามันมีมากกว่าที่จะโกรธกันโดยไม่มองหน้า
ถ้ารักเราจริงๆเราพร้อมที่จะให้โอกาส เพราะคนเราย่อมต้องการโอกาสนั้นเสมอ